Debosyonal ngayon 327
Mga Tuyong Bukid
Sapagka't ang mga bukid ng Hesbon ay nanghihina, at ang ubasan ng Sibma; sinira ng mga mahal na tao ng mga bansa ang mga piling pananim niyaon; sila'y nagsisapit hanggang sa Jazer, sila'y nagsilaboy sa ilang; ang kaniyang mga sanga ay nangalaladlad, sila'y nagsitawid sa dagat.
Isaias 16:8 (ADB)
Iniiyakan ni Isaias ang Moab: sapagka't ang mga bukid ng Hesbon ay nanghihina, at ang ubasan ng Sibma ay tinapakan ng mga mahal na tao ng mga bansa. Natututo ang pasasalamat sa tuyong lupa na umiyak kasama ng mga umiiyak. Hindi ipinagdiriwang ng mga propeta ang mga guho ng iba; nagluluksa sila. Pati ang mga ani ng kaaway ay masakit sa puso ng Diyos. Hindi pumipili ng bandila ang habag.
Ang mga piling pananim na tinapakan: ang nakaraang kasaganaan ay naging kasalukuyang pagyurak. Nagtitiwala ang Moab sa mga ubasan; naging mga yapak ang mga ubasan. Hindi nag-aangkla ang matalinong pasasalamat sa mga bukid, nag-aangkla sa Panginoon ng mga bukid. Natutuyo ang mga bukid, nananatili ang Diyos. Ang nagpapasalamat sa bukal ay nakakaligtas sa tagtuyot ng gripo. Tumatawa ang malalalim na ugat sa mga tuyong dahon.
Ang kaniyang mga sanga ay nangalaladlad, sila'y nagsitawid sa dagat: ang expansion na tila walang-hanggan ay gumuho sa mga araw. Bumabagsak ang mga imperyo ng ubas gaya ng mga imperyo ng espada. Ang nagbibilang ng mga biyaya nang hindi nagmamay-ari ng mga biyaya ay payapang natutulog sa anumang season. Lahat ng lumalawak ay maaaring lumiit; tanging ang awa ang lumalawak nang hindi bumabalik.
Ngayon, magluksa nang may pag-asa: iyakan mo ang mga tuyong bukid — sa iyo at sa iba — ngunit magtanim nang nagpapasalamat. Dumilig nang may luha at umani nang may awit, nangangako ang awit. Nagbabago ang mga season; ang Magsasaka ay hindi. Sumisibol na muli ang mga tinapakang ubas sa ilalim ng mga kamay na nagpapasalamat at sumusunod. Mamumulaklak na muli ang iyong Hesbon.
At umiyak nang mapagpasalamat: sumisibol na muli ang mga tuyong bukid na diniligan nang may pasasalamat.