Laktawan sa nilalaman

Debosyonal ngayon 147

Ang Lumunsad sa Sasakyan

· Paksa: pasasalamat

At ang mga anak ni Noe na nagsilunsad sa sasakyan ay si Sem, at si Cham at si Japhet: at si Cham ay siyang ama ni Canaan.

Genesis 9:18 (ADB)

Pagkatapos ng paghatol, ang pag-asa ay may mga pangalan: at ang mga anak ni Noe na nagsilunsad sa sasakyan ay si Sem, at si Cham at si Japhet. Walong taong tumatapak sa hinugasang mundo, na may bahaghari bilang tipan. Lahat ay nagsisimulang muli — pamilya, trabaho, pagsamba. Ang paglunsad sa sasakyan ay paglabas mula sa paghatol patungo sa biyaya: ang tubig ding lumunod sa mundo ay sumuporta sa sasakyan. Humahatol at nagliligtas ang Diyos sa iisang pangyayari; depende kung nasaan ka kapag tumataas ang tubig.

Ang pasasalamat pagkatapos ng pagtawid ay lumilingon nang walang pait at humaharap nang walang takot. Lumunsad si Noe at sumamba — dambana, hain, mabangong samyong pumailanlang. Pasasalamat ng nakaligtas: bawat umaga sa labas ng sasakyan ay regalo. Ngunit nagdaragdag ang teksto ng mahinahong detalye — si Cham ay siyang ama ni Canaan. Hindi lahat ng lumunsad sa sasakyan ay lumalakad nang matuwid pagkatapos. Nagbabantay ang tunay na pasasalamat: ipinagdiriwang ang pagliligtas nang hindi pinababayaan ang puso.

Ngayon, ipagdiwang mo ang iyong paglunsad sa sasakyan: pangalanan mo ang dilubyong lumipas — karamdaman, krisis, pagluluksa — at itayo mo ang iyong dambana ng pasasalamat. Pagkatapos ay magbantay gaya ng dapat binantayan ni Noe: ingatan mo ang puso mula sa mga Cham sa paligid. Ang mga lumunsad sa sasakyan ay nabubuhay upang magkuwento — at upang mag-alaga.

Bahaghari sa langit, dambana sa lupa: ito ang gawain ng mga mapagpasalamat na malaya.

Magpatuloy sa pagbabasa

Magpatuloy sa pagbabasa