Debosyonal ngayon 079
Kapayapaan sa Isa’t Isa
At inyong lubos na pakamahalin sila sa pagibig, dahil sa kanilang gawa. Magkaroon kayo-kayo ng kapayapaan.
1 Mga Taga-Tesalonica 5:13 (ADB)
Isinasara ni Pablo ang mga tagubilin sa mga taga-Tesalonica sa pamamagitan ng dalawang dikit na utos: lubos ninyong pakamahalin sila sa pag-ibig dahil sa kanilang gawa — at magkaroon kayo ng kapayapaan sa isa’t isa. Mahalaga ang ayos: magkasamang lumalakad ang paggalang sa naglilingkod at paglinang ng kapayapaan. Ang mga pamayanang humahamak sa kanilang mga pinuno ay bihirang may kapayapaan; at ang mga pamayanang walang kapayapaan ay umuubos sa kanilang mga pinuno. Ang pagpapahalaga at kapayapaan ang dalawang pakpak ng malusog na iglesia.
Kasama sa package ang pagpapatawad sa mga di-perpektong pinuno. Nagkakamali ang mga pastor, pumapalya ang mga matatanda, nakasasakit ang mga volunteer — at ang biblikal na tugon ay hindi sambahin ni durugin, kundi pahalagahan nang may pag-ibig at magpatawad nang mabilis. Dahil sa kanilang gawa ang nagpapaalala ng pamantayan: pinararangalan natin ang paglilingkod, hindi ang perpeksiyon. Ang naghihintay ng mga pinunong walang depekto ay palipat-lipat ng iglesia; ang natututong magpatawad sa kanila ay mamumuhay nang payapa saanman.
Ngayon, parangalan mo ang isang naglilingkod sa iyo sa pananampalataya: mensahe ng pasasalamat, panalangin para sa iyong pastor, kapatawaran sa lumang pagkakamali. At linangin mo ang kapayapaan sa paligid — pigilan ang tsismis, magmungkahi ng pakikipagkasundo, dumating nang maaga upang tumulong. Hindi nangyayari ang kapayapaan sa isa’t isa; itinatayo ito, isang kapatawaran bawat beses.